زندگی خرمگسی | زنگ تفریح ,

 همسر حاكم قطر یك زن ایرانی | زنگ تفریح ,

ایشان اهل شیراز هست و درسال 1999 در لندن با حاكم قطر ازدواج كرده و دارای یك پسر و یك دختر میباشد اولین آشنائی او با حاكم قطر در میهمانی افطاری حاكم در قصر شیخ قطر واقع در منطقه باغ اناری شیراز بوده است.

 آرایشگاه ساسی مانكن لو رفت | زنگ تفریح ,

اینم آرایشگاه ساسی مانكن (بدون شرح)

---

نوشته شده توسط یاسین قاسمی در چهارشنبه 9 دی 1388 و ساعت 12:27 ب.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -
لینک ثابت | نظرات ()

 شباهات عجیب آمریکائی ها و تهرانی ها | زنگ تفریح ,

۱- عمر کشور امریکا ۳۰۰ سال است ، تهران هم تقریبا همین جور

 نامه محرمانه اوباما به کفاشیان در حمایت از قطبی | زنگ تفریح ,

گفته می شود اخیرا نامه ای از طرف اوباما خطاب به فدراسیون فوتبال کشف شده است که پارتی بازی در انتخاب سرمربی جدید تیم ملی را تایید می کند، نامه ی مذکور به شرح زیر است:

 خر عاشق _ عروسی خر | زنگ تفریح ,

 سی واقعیت پنهان از آقایون | زنگ تفریح ,

چرا مردها دارای وجدان پاکی هستند؟
به این دلیل که هیچ گاه از آن استفاده نمی کنند

 شباهت پسورد با لباس زیر | زنگ تفریح ,

پسورد مثل لباس زیره... زود به زود عوضش کن.

 معرفی یک سایت جهت دیدن آنلاین صفحه اول پاسپورت | زنگ تفریح ,

 طنز / از گلویش پایین نمی رفت | زنگ تفریح ,

عباس آقای یكی از گداهای برجسته شهر گداپرور تهران بود. بیش از عایدات كارمند دون اشل درآمد داشت و محتاج به دفتر دار و بانك و صندوق پس انداز نبود؛ زیرا چه دفترداری مطمئن تر و واردتر از خود و چه بانكی خاطرجمع تر از زمین بود.
  او پول های خود را در كوزه ای می ریخت و در زیر درختی واقع در بیرون دورازه دوشان تپه پنهان
می كرد.
  عباس علاوه بر عیوب مصنوعی چند عیب خدادادی هم داشت. مهم تر از همه این بود كه عباس كور بود! نه كوری كه هیچ جا را نبیند، بلكه كوری بود كه اشخاص را از چند قدمی تشخیص می داد.
  روزی چند ساعت، آن هم بعدازظهر عباس پست خود را ترك می گفت، زیرا بالاخره عباس هم بشر بود. مگر بنده خدا نیست؟ مگر گدا بنده خدا نیست؟ مگر بندگان خداد هم در زندگی یك كار واحد ندارند؟
  عباس هم چند ساعتی كه غیبت می نمود می رفت پول های خود را پنهان كند تا در آمدش از دستبرد دزد و سارق مصون بماند.
  هاشم ملقب به «شله» كه چلاق و لنگ بود در مجاورت عباس به شغل پرافتخار گدایی مشغول بود. ولی درآمد سرشار عباس را نداشت،‌زیرا اولاً تازه كار بود و عباس چند پیراهن بیش از او پاره كرده بود و ثانیاً استعداد و نبوغ ذاتی عباس را نداشت!
  بارها شده بود كه با حسرت به دست مردمی كه پول به عباس می دادند نگریسته و از خدا تقاضا كرده بود كه نقصی مانند عباس به او عطا كند! اما این دعا هم مانند میلیونها دعایی كه در حق مردم كرده بود اجابت نمی شد.
  هاشم متعجب مانده بود كه عباس با این همه درآمد پولها را چه كار می كند و بیشتر متعجب
می شد وقتی كه می دید عباس هر روز چند ساعتی غیبش می زند. پس از مدتها تفكر و فشار به مغز كوچك خود به این نتیجه رسید كه عباس پولها را در مكانی مخفی می كند.
  یك روز عباس برای پنهان كردن پولها راه بیرون دروازه دوشان تپه را در پیش گرفت، هاشم شل هم لنگان لنگان زاغ سیاه او را چوب زد!
  رفتند و رفتند تا از شهر خارج شدند. عباس پس از هر چند قدم یك بار به عقب نگاه می كرد و هاشم اطمینان داشت كه عباس كور است و او را نخواهد دید. یك بار هنگامی كه هاشم بیست قدمی او راه می رفت عباس به عقب برگشته و عصای خود را تكانی داد و با صدای تهدید آمیزی گفت:‌پدرسوخته ! چرا دنبال من می آیی؟!
  هاشم یكه ای خورد و با خود گفت نكند كوری او هم حقه بازی بوده و مرا دیده باشد لذا پا به فرار گذاشت و چند قدم دورتر شد به عقب برگشت و دید عباس بی خیال مشغول رفتن است.
  هاشم به خود جرأت داده و دوباره به تعقیب او پرداخت هنوز صد قدمی دیگر نرفته بود كه این بار هم عباس عصای خود را دور سر گردانیده و گفت:
ـ پدر سوخته! باز دنبال مرا ول نمی كنی؟!
و فی الفور به راه رفتن پرداخت.
  بر هاشم حتم شد كه عباس او را نمی بیند و این تهدیدها هم «بلوف» است كه اگر احیاناً كسی در تعقیب او باشد ترسیده و بگریزد.
هاشم دلگرمابانه به دنبال او رفت این حركت عباس چندین بار تكرار شد اما تأثیری در هاشم نبخشید. یك بار عباس گوش خود را به زمین گذاشت تا بداند صدای پایی می آید یا نه. چون از این لحاظ خاطر جمع شد به طرف درختی پیش رفت و پس از ایم كورمال كورمال درخت را معاینه كرد، ده قدم از درخت دور شد و خاك زمین را كند و كوزه بزرگی از آن خارج نمود و پولهایی كه در جیب داشت در آن ریخته و سپس راهی را كه آمده بود بازگشت
  هاشم هم نامردی نكرده فی الفور   محتویات فرحبخش كوزه را به جیب خود جای كرد و به شهر مراجعت نمود. هاشم دیگر برای خودش آقا شده بود یعنی در جیبش پول داشت پول.
   چند روز بعد گذر هاشم از پشت مسجد سپهسالار  افتاد دید كه عباس با حالت رقت باری در كنجی خزیده و به دنیای مافیها فحش می دهد. هاشم دلش به حال او سوخت و با خود گفت:
- حالا كه پولهایش را كش رفته ام، اقلاً یك چیزی برایش بخرم!
با این نیت پاك به دكان كبابی رفته و یك نان سنگك دو آتشه و ده سیخ كباب با سایر مخلفات دستور داد تهیه كنند و خود آن را در سینی نهاده و به نزد عباس آورد و با لحن متشخصانه ای به او گفت:
- بیا فقیر این نون و كباب را بخور!
عباس دست دراز كرد و سینی را گرفت و گفت:
ـ الهی ای آقا! همان دستی كه به من فقیر و بیچاره كمك كردی به ضریح امام رضا بند شود! من كه چیزی ندارم، ولی جدم به تو عوض بدهد.
  - زود بخور سینی را بده ببرم.
- چشم قربون چشم.
عباس دست خود را به طرف نان پیش برد و قطعه ای از آن جدا كرد و كباب لای آن گذارده و به دهان خود برد. هنوز لقمه را فرو نبرده بود كه مچ پای هاشم را محكم گرفته و فریاد زد:
آهای پدر سوخته ...خوب گیرت آوردم. مال مرا می خواستی بخوری...پدرت را در می آورم.
سپس نفسی تازه كرده با صدای بلند گفت:‌
- پاسبان ...پاسبان.... آهای مردم، ایها الناس، به دادم برسید ...این مردكه پولهای مرا بلند كرده است.
  هاشم بهتش زده بود. هر چه فكر كرد كه از دست او فرار كند، میسر نشد، زیرا عباس او را مثل كنه چسبیده بود ...بالاخره پاسبان سر رسید و هر دو را به كلانتری جلب كرد.
هاشم در كلانتری به عمل خود اقرار كرد و از عباس پرسید:
از كجا فهمیدی كه پولهای تو را من دزدیده ام؟ خیلی ساده ... هنگامی كه نان و كباب را به دهان بردم گیر كرده و پایین نمی رفت و چون مال خودم از گلویم پایین نمی رود  و دانستم كه این نان و كباب هم مال خودم است.
--------------------------------

 معنی نام کشورهای جهان | زنگ تفریح ,

 طنزهای سازمانی | زنگ تفریح ,

تصمیم قاطع مدیریتی